Το σουτ έγινε στο τέλος του χρόνου… Υπό ασφυκτικές προϋποθέσεις, πάνω απ την προσαρμοσμένη άμυνα…

Το σουτ έγινε στο τέλος του χρόνου…
Υπό ασφυκτικές προϋποθέσεις, πάνω απ την προσαρμοσμένη άμυνα…

Γράφει ο Δημήτρης Τσιμπούκης

Η μπάλα διέγραψε ελλειπτική τροχιά με περιστροφές καπνού κι αφού ταλαντεύτηκε στο εσωτερικό της στεφάνης, πέρασε στο δίχτυ…

Το ΛΑΥΡΙΟ για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α1 του πρωταθλήματος μπάσκετ (!!!) με μια διαδικασία τόσο ψυχοφθόρα όσο και η πορεία ενός καθοριστικού τρίποντου.
Η νέα αθλητική σελίδα στην πολυπολιτισμική κουλτούρα της Λαυρεωτικής άρχισε να γράφεται στο παρκέ του κλειστού Γυμναστηρίου της πόλης παρουσία εκατοντάδων οπαδών της εντοπιότητας και της λάμψης του πρωτοεμφανιζόμενου σ´ αυτό το επίπεδο θεάματος .
Το πρωτόκολλο προβολής της διοργάνωσης, η κλάση και η εμπειρία Ελλήνων και ξένων παικτών με ακριβά και μη συμβόλαια και το εμπορικά μεθοδευμένο πλάνο αποκέντρωσης συνιστούν μια ελκυστική παράσταση που ψάχνει από πόλη σε πόλη νέους επενδυτές και ωφέλη.
Η ίδρυση του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. ( 1992 ) άλλαξε τη χαρτογράφηση του ελληνικού μπάσκετ και διαμόρφωσε νέες συνθήκες στην εξέλιξη του.
Περισσότερες από 40 ομάδες συνέδεσαν  την αποκορύφωση τους με το αβέβαιο μέλλον του εξαντλητικού πρωταθλητισμού, αλλά μόνο 4 (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Αρης και ΠΑΟΚ ) δεν υποβιβάστηκαν ποτέ.
Μία διαλύθηκε ολοσχερώς ( ΑΣ Τρίκαλα ) μία εξαφανίστηκε πλήρως λόγω συγχώνευσης (Δάφνη ) και δύο έχουν απενεργοποιηθεί  ( Έσπερος, Πειραικός).  Πανελλήνιος και Αμπελόκηποι διέγραψαν ολόκληρη τη διαδρομή από την Α1 ως την τελευταία κατηγορία, ενώ αρκετές είναι αυτές που κατρακύλησαν ως τα τοπικά πρωταθλήματα.
Ο Πανιώνιος, ο Μίλωνας, ο Ηλυσιακός, ο Σπόρτιγκ, ο Παπάγου, το Παγκράτι, το Μαρούσι, η Νήαρ Ηστ, ο Ίκαρος, ο Ιωνικός Ν.Φ. ο Ηρακλής, ακόμα και η ΑΕΚ για μια τριετία, έχασαν την ταυτότητα τους λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Οι περιβόητες «πορτοκαλί κοιτίδες” διαβρώθηκαν σταδιακά από το σύνδρομο του εξοντωτικού ανταγωνισμού, με αποτέλεσμα την αλλοίωση των ιδεολογικών χαρακτηριστικών της «μπασκετικής κουλτούρας”  και την ομαδοποίηση του ταλέντου των ελλήνων παικτών.
Το χρυσό μετάλλιο της Εθνικής ομάδας στο Εurobasket του ’87 ήταν η δικαίωση γενεών, αλλά και η αφορμή για την επισημοποίηση του επαγγελματισμού.
Τέλος εποχής για τους ασύδοτους σκόρερς …
Κανένας Σιταράς δε θα σουτάρει με κλειστά μάτια …
Κανένας Κατσίνης δε θα στήνεται στις γωνίες …
Ούτε ο Κόντος, ούτε ο Παπαγεωργίου, ούτε ο Βαγγ. Φώτσης …
Ούτε οι Κορωναίος, Γιατζόγλου, Καστρινάκης, Πετρόπουλος, Μέντζος, Δενδρινός, θα αποτελούν πρότυπο.  Μόνο ο νέος Γκάλης (όταν βρεθεί …) θα έχει το δικαίωμα να αυθαιρετεί.
Το μοντέλο της αγωνιστικής μετάλλαξης του Παναγιώτη Γιαννάκη επικρατεί στις προπονητικές επιλογές …  Και στο πρώτο πλάνο τους η άμυνα …

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος προσβλέποντας σ´ αυτή την εξέλιξη, είχε ήδη επαναφέρει τον Στεργάκο στην ομάδα του και αμέσως μετά το τέλος τηλεφωνικών δηλώσεων του στην εφημερίδα «Ο Φίλαθλος” επέμενε of the record μεταξύ άλλων  «… σε λίγα χρόνια θα γεμίσουμε τα γήπεδα και θα τρίβουν τα μάτια τους οι Π.Α.Ε. ”  Ο Σωκράτης Κόκκαλης για να μη χάσει το λαϊκό έρεισμα στο μεσοδιάστημα που χρειαζόταν για να οργανώσει την Π.Α.Ε. του Ολυμπιακού, μετέφερε σ´ ένα καλοκαίρι τους οπαδούς της ομάδας του από το στάδιο Καραϊσκάκη στο Σ.Ε.Φ. για να ταυτιστούν (…) με την ομάδα που έφτιαχνε ο Ιωαννίδης.
Η ευρεία απήχηση της αντιπαλότητας των δυό ομάδων κινητοποιεί τον χαρακτήρα των μαζών και την υπέρμετρη ροπή τους στην υποβολή της υπερβολής, που στο εσωτερικό κάθε ανθρώπινης συνάθροισης είναι μεταδοτική.
Αποτέλεσμα η πλήρης επικράτηση του φανατισμού.
Οι «μπασκετάνθρωποι”  δεν υποχωρούν …  Οι παθογένειες όμως οργιάζουν …

 Οι Ευρωπαϊκοί τίτλοι και οι διακρίσεις που ακολουθούν απογειώνουν το Ελληνικό μπάσκετ και καθιερώνουν διεθνώς την υπό αμφισβήτηση μέχρι τότε Ελληνική σχολή. Το επιχειρησιακό διάγραμμα στα ύψη. Σπουδαίοι παίκτες από όλα τα μέρη του κόσμου έρχονται στην Ελλάδα ακόμα και με μηνιαία συμβόλαια.
Από τους Ινγκραμ και Καλιγκάρι στούς Πάσπαλι, Τζόνσον, Ουίγκινς …
Στούς Μποντίρογκα, Φόρντ, Γιασικεβίτσιους …
Στόν Μπέρι, στον Τάρπλει, στον Ράντζα …
Και βέβαια ποιός φανταζόταν ποτέ ότι ο πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ το ’86 και 9 φορές Allstrar Ντομινίκ Ουίλκινς θα πέρναγε τον Ατλαντικό για να προσγειωθεί στο ελληνικό πρωτάθλημα..!
Η παρέλαση των αστέρων εκτινάσσει τους οικονομικούς προϋπολογισμούς των ομάδων και δημιουργεί «σφιχτό” πρωτάθλημα 4 ταχυτήτων. Στην πρώτη ταχύτητα Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, που μέχρι το 2009 ξεπερνούν τα 55 εκ. ευρώ ετησίως, εκ των οποίων τα 13 προέρχονταν από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.
Αυτό το ασυναγώνιστο (και) αγωνιστικά δίπολο, η ευρύτερη οικονομική ανισότητα που παγιώνεται και οι επιφυλάξεις των νέων επενδυτών «χαλαρώνουν” τις ταχύτητες σε 3 και μειώνουν το ενδιαφέρον του κόσμου κατά 35%.
Οι «μπασκετάνθρωποι”  δίνουν τη σκυτάλη στη νέα γενιά των Ελλήνων προπονητών…
Οι παθογένειες δε χάνουν ευκαιρία ….
Το 2011 η μεγάλη επιτυχία του Ολυμπιακού να κερδίσει τη Euroleague με προϋπολογισμό 8 εκ.ευρώ, απέναντι στη Μπαρτσελόνα των 25 εκ.ευρώ και στην ΤΣΣΚΑ των 40 εκ.ευρώ δημιούργησε σκεπτικισμό και ψευδαισθήσεις. Τελικά, έμεινε ανεκμετάλλευτη.

Το Ελληνικό μπάσκετ επηρεασμένο απο την κοινωνική κρίση που ακολουθεί αλλάζει πρόσωπο. Επαναπροσδιορισμός προτεραιοτήτων και πρωτάθλημα 2 ταχυτήτων.
Το ΛΑΥΡΙΟ βρέθηκε στην Α1 νωρίτερα του προβλεπόμενου …
Η ομάδα ανταποκρίθηκε απόλυτα !
Συμπαγής, προσηλωμένη και κυρίως αποτελεσματική στα καθοριστικά παιγνίδια πέτυχε τον προφανή στόχο της.  Την παραμονή στην κατηγορία.
Παρά την πρωτοφανή εξέλιξη στην έ(ν)σταση της Κηφισιάς, παρά τη  «σωφρονιστική εμπάθεια” του Ολυμπιακού στον πρώτο παιγνίδι (Σ.Ε.Φ.)  και την ατολμία ( διαβάζεται και άγνοια …..) της διοίκησης του Λαυρίου να παραδώσει μαθήματα δεοντολογίας στον προπονητή ( Σφαιρόπουλος ) και στον αρχηγό ( Σπανούλης ) στο δεύτερο παιγνίδι, σε απευθείας μάλιστα τηλεοπτική μετάδοση, μεταστρέφοντας τουλάχιστον τις εντυπώσεις και παρά τους τραυματισμούς βασικών παικτών, απέδειξε ότι ήταν έτοιμη από καιρό !!!
Έτοιμη και αποφασισμένη  !!!
Τώρα πλέον και εν όψει της νέας αγωνιστικής περιόδου η ευθύνη του Χρήστου Σερέλη δεν είναι ( μόνο ) να βρεί έναν ακόμα περιφερειακό με γρήγορα πόδια για να ντουμπλάρει έγκαιρα στον αντίπαλο αποδέκτη ή έναν  p/forward που να παίζει με πρόσωπο στο καλάθι  (έστω… και με πλάτη, που ζητάνε επίμονα οι”Μπραβοκεσελίτες” ) αλλά πρωτίστως να προστατεύσει τον εαυτό του και την ομάδα του απο τα συμπτώματα της έκστασης …
Από τα  αφηγήματα των μέσων ενημέρωσης …
Από τις νουθεσίες των «συμμάχων” …
Και από το αλαλάζον παρακμιακό οπαδιλίκι …
Η σχέση του με το κύτταρο της ομάδας, του δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει τη γνώση και την εμπειρία της δίκαιης αναγνώρισης του σε βάθος χρόνου.
Το pick and roll της δικαίωσης στήνεται τώρα  !!!

ΣΗΜ. Ο όρος «Μπασκετάνθρωποι” ήταν προσφιλής χαρακτηρισμός του αείμνηστου συμπολίτη μας Μιχάλη Μοσχούδη, διεθνή παίκτη του Πανιωνίου τη δεκαετία του ’60…

Αρέσει σε %d bloggers: