PSI: Γιατί δεν έχω λόγους να χαίρομαι

Δεν έχω λόγους να χαίρομαι γιατί δεν είμαι τραπεζίτης, επενδυτής ή μέλος της ευρωπαϊκής ή της ελληνικής πολιτικής και γραφειοκρατικής ελίτ.
Το PSI έγινε για να εξασφαλίσει αυτές τις ομάδες πληθυσμού – άσχετο αν λένε ότι έτσι σώζεται η χώρα.
Εγώ μπορώ να είμαι υπερήφανος μόνο γιατί συνέβαλα στο λογαριασμό.
Χωρίς αντίκρυσμα, όμως, γιατί αυτό για το οποίο θα πλήρωνα ευχαρίστως, δηλαδή η προοπτική ενός καλύτερου μέλλοντος για τη χώρα μου και τα παιδιά μου, δεν περιλαμβάνεται στο concept.
Απλώς, σωθήκαμε (σωθήκανε).
Και πρέπει να λέμε δόξα των θεό, από πάνω, γιατί η μοναδική εναλλακτική λύση (όπως τα έφεραν και τα κατάφεραν) ήταν η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, η οποία θα ήταν πολύ χειρότερη για εμάς.
Έτσι τουλάχιστον μας πληροφορούν. Αλλά μετά το σχετικά χαλαρό δίμηνο που θα περάσουμε μέχρι να γίνουν οι εκλογές, θα μας έρθουν μαζί και τα χύμα και τα τσουβαλάτα.
Εκτός αν το δούμε κι εμείς αλλιώς και αποφασίσουμε ότι ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τους πάντες και τα πάντα.
Ήρεμα, δημοκρατικά, με χαμόγελο – αλλά και χωρίς υποχωρήσεις στο βασικό: ή εμείς ή αυτοί.

Αρέσει σε %d bloggers: