“Λαύριο, μια πόλη του χθες που αναζητεί το αύριο!” Επιστολή προς τον Σύλλογο Επιστημόνων

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
(Κοιν.Κον Παναγόπουλον Καθηγητή και πρόεδρο Τεχνολογικού Πάρκου Λαυρίου)

΄΄ΛΑΥΡΙΟ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΄΄ΧΘΕΣ΄΄ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΤΟ ΄ΑΥΡΙΟ΄

Είκοσι χρόνια δεν είναι πολύς χρόνος, αν σκεφθεί κανείς πόσο κοντά αισθανόμαστε το έτος 1990.

Περίεργοι λοιπόν, για το πώς θα φαντάζει το Λαύρειο και κατ επέκταση ο Πολυκράτειος Δήμος της Λαυρεωτικής μετά από 20,περίπου,χρόνια αφήσαμε τη φαντασία να μας μεταφέρει στην ΄

΄ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2030΄΄.

Από την Αττική Οδό,έργο πράγματι μεγαλεπίβολο του 2004 και με προορισμό το Λαυρειο,απολαμβάνουμε τους καταπράσινους κάμπους που επεκτείνονται στα δεξιά και αριστερά του δρόμου.Ανάμεσα δε στην πανδαισία των χρωμάτων,ξεφυτρώνουν όμορφα και καλόγουστα σχεδιασμένα σπίτια με τα κατοικίδια ζώα σκορπισμένα εδώ και εκεί,να απολαμβάνουν τη φύση ανέμελα,αποδεικνύοντας την ευαισθησία των κατοίκων στις περιοχές αυτές,για το περιβάλλον και γενικά τη θεά φύση που τους παρέχει απλόχερα τα αγαθά της.Φθάνουμε έξω από την πόλη.Αριστερά μας απλώνεται όπως μας επιβεβαιώνει και η τεράστια πινακίδα στο άκρον του δρόμου,το΄΄ΝΑΥΠΙΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΜΑΝΣΗΣ΄΄,ένα θέαμα εντυπωσιακό.Εχει την αίσθηση ο επισκέπτης ότι ευρίσκεται κάπου στην Σκανδιναυία,με την οργάνωση και τη τάξη που επικρατεί στους κοινούς χώρους και τις προβλήτες.Σημεία των Καιρών,ότι οι ικανότητες των ιθυνόντων είναι ισάξιες του θεάματος που βλέπουμε μπροστά μας.Στην προέκταση και προς την μεριά της πόλης εκτείνεται μιά θαυμάσια παραλία, με γκριζοκίτρινη άμμο.Για την καθαρότητα της παραλίας αυτής,ουδείς μπορεί να πει κάτι το αρνητικό.Γι αυτό και δικαίως εγκαταστάθηκε στην άκρη της παραλίας και δεσπόζει επιβλητικό,το περίφημο SPA CENTRE ξενοδοχείο, ένα από τα καλύτερα όχι μόνον της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης.

Μιά τεράστια πινακίδα μας ενημερώνει και μας προδιαθέτει,στην ανάγκη διεκδίκησης κριτικής σκέψης ενεργητικής βέβαια και όχι παθητικής,για τις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις,που υποδέχονται όσους ασχολούνται με θαλάσια σπόρ,ότι είναι το ΄ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΤΙΟΠΛΟΙΑΣ ΚΑΙ WIND΄SURFING και δύνανται άνετα να περάσουν τις ώρες τους τρώγοντας,πίνοντας και διασκεδάζοντας.

Το Λαύρειο είναι μία από τις ωραιώτερες πόλεις της Ελλάδος.Είναι το αποτέλεσμα ενός πολύχρονου και μελετημένου σχεδιασμού πόλης.Μας θυμίζει,σήμερα έτος 2030,το Λαύρειο μια παλιά αρχόντισσα που μεγάλωσε, μεταμορφώθηκε,αλλά ούτε πάλιωσε ,ούτε ασχήμηνε.Σήμερα,έτος 2030,το Λαύρειο βρίσκεται πλήρως εξοπλισμένο,σε ότι αφορά τουριστικές υποδομές,από πολυτελή εστιατόρια,μέχρι ουζερί και φαστ φουντ,που διαθέτει στη βόλτα της πλατείας και της παραλίας προσιτά,οικονομικά και με άψογο SERVIS.Οταν κανείς διαβαίνει τους πλακόστρωτους δρόμους των συνοικιών,ή διανύει με το ποδήλατο τις τεράστιες πλατείες,που πλαισιώνονται πλουσιοπάροχα από καταπράσινα παρτέρια και συντριβάνια,μπορεί να διακρίνει τα καλαίσθητα κτήρια της πόλης και να ξεχωρίσει τις εποχές κατασκευής των ,από το 20,το 30,το 50,εποχές αλησμόνητες.Οι εκκλησίες και τα αναπαλαιομένα νεοκλασσικά κτήρια,περιγράφουν την ιστορία του τόπου και τους τότε δημοτικούς άρχοντες που συνέβαλαν,με την σύνεση και έμπνευση τους στην αναδόμηση και ανάπτυξη του Δήμου.

Απέναντι ακριβώς,απλώνεται ο γκρίζος όγκος της Μακρονήσου,βουβός και καταθληπτικός όπως ανέκαθεν,μήκους 18χλμ.Εκεί,λέγεται ότι,σε κάτι σπηλιές κρύφτηκε ο Πάρης όταν έκλεψε την Ελένη(ταίζοντάς την καβούρια και φιλιά).Απ ότι μας πληροφορούν από το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ,έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές στο νησί,με φροντίδα των Δήμων Λαυρεωτικής και Κέας (διοικητικώς ανήκει στη Κέα).Εχουν περιορισθή οι γιδοτρόφοι σε ειδικούς χώρους και δεν ρυπαίνουν τα εναπομείναντα κτήρια.Το θέατρο,τα δύο στρατόπεδα ΑΕΤΟ και ΒΕΤΟ,το μουσείο,το κτήριο των αρτοκλιβάνων και οι άλλες κτηριακές εγκαταστάσεις έχουν αναδομηθεί και ανακαινισθή,αποτελόντας ένα θαυμάσιο οδοιπορικό για όσους ενδιαφέρονται για αγροτοτουρισμό και ψάρεμα.Οπως και πριν 100 χρόνια,έτσι και σήμερα,έτος 2030,ανθίζει η γεωργία,η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία,στο νησί.Διαπιστώνουμε την συνύπαρξη και αγαστή συνεργασία ευσυνείδητων γεωπόνων,κτηνοτρόφων και μελισοκόμωννα παράγουν και να εμπορεύονται ανιδιοτελώς τα προίόντα της Ελληνικής Γης.Υπάρχουν επίσης φαρμακείο,νερό πόσιμο από τοπική πηγή και υδροηλεκτρικό κέντρο παράρτημα της ΔΕΗ.Στη Μακρόνησο θα μπορούσε κανείς να διοργανώσει ημερήσιες εκδρομές,όπως μας πληροφορούν από το Κε.Του.Πρ.Δήμου,πηγαίνοντας από το λιμάνι του Λαυρείου.Τα δρομολόγεια είναι πυκνά και το εισητήριο φθηνό.Επιστρέφουμε στη πόλη του Λαυρείου.

Ανάμεσα στη νοσταλγία του παρελθόντος και τη λαχτάρα για το μέλλον,συναντάμε την ποιό ρευστή πραγματικότητα.Μιά τεράστια έκταση,όπου άλλοτε δέσποζε η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΑΥΡΕΙΟΥ,εχει διαμορφωθή σήμερα έτος 2030,συνδιάζοντας την παλιά αρχιτεκτονική βιομηχανικών εγκαταστάσεων και σύγχρονων ερευνητικών κέντρων. Δύο αντικρουόμενες δυνάμεις.Η μία σε ελκύει και η άλλη σε απωθεί,η μία σου δημιουργεί ουτοπίες και η άλλη ορθολογισμούς,η μιά δημιουργεί εξωραίσμούς παραγωγικών κτηρίων και η άλλη διατηρεί αναμνήσεις με μηδέν αποδοτικότητα .Πριν τρεις δεκαετίες οι κάτοικοι διακατέχονταν από το σύνδρομο της δυσκολίας της κατανόησης του εαυτού των,του περίγυρου,της κοινωνίας,του κτισμένου περιβάλλοντος και του χώρου γενικά.

Είχαν δυσκολία προσαρμογής στην πραγματικότητα,τους τρόμαζε.Αυτό που βλέπουμε σήμερα,έτος 2030,είναι αληθινό,ήταν διαφορετικό και αδιανόητο,πριν 20 χρόνια,δηλαδή το 2010.Ηταν δύσκολο να το συλλάβουν και να το προβλέψουν,οι τότε ιθύνοντες.Ο χώρος όλος έχει έκταση περίπου 800 στρεμμάτων.Στην είσοδο,οι τεράστιες πινακίδες μας πληροφορούν ότι ευρισκόμαστε στο ξακουστό ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΡΕΥΝΩΝ ΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ και το ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ.Διαπιστώνουμε σήμερα έτος 2030,ότι η Αττική Οδός ένα τεράστιο,για την εποχή εκείνη(2004)έργο υποδομής,πόσο συνέτεινε σε παρεμβάσεις εμβέλειας,αλλά εξ ίσου σημαντικές που άλλαξαν εκ θεμελίων τα δεδομένα και τους όρους των συγκεκριμένων περιοχών,εξασφαλίζοντας σημαντικά κέρδη,υπεραξίες εδάφους και κτηρίων,καθώς εκατοντάδες θέσεις εργασίας στους κατοίκους και σε όσους τοποθετήθηκαν σωστά στη ΄΄σκακιέρα΄΄του παιχνιδιού ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΔΟΜΕΣ.

Προ 32 χρόνων,έτος 1998,είχε υπογραφή συμφωνία μεταξύ ΕΟΜΜΕΧ και ΕΜΠ,για την διαμόρφωση του χώρου,με σκοπό τη δημιουργία΄΄Θερμοκοιτίδας Επιχειρήσεων στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρείου,όπως το βάφτισαν,διά θορυβωδών πομπών και οργάνων.Σήμερα,έτος 2030,φιλοξενούνται στους χώρους του βιομηχανικού πάρκου το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών(ΕΕΚΕ) το οποίο περιλαμβάνει,κέντρο ανάδειξης και προβολής των αρχαιολογικών χώρων της περιοχής,κέντρο ιστορικών χώρων,καθώς και κέντρο του παραδοσιακού περιβάλλοντος για μορφωτικό,πολιτισμικό,συνεδριακό και οικολογικό τουρισμό.Παραπλεύρως δε του Κέντρου αυτού,δεσπόζει το κτίριο που στεγάζει την ΣΧΟΛΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ του Δήμου Λαυρεωτικής,καθώς και το περίφημο για την μοναδικότητά του ΕΘΝΙΚΟ ΟΡΥΚΤΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΑΣ ΛΑΥΡΙΟΥ. Επίσης περιλαμβάνει πρότυπο κέντρο υγείας και όλες τις δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες.Στο άλλο σημείο του τεράστιου χώρου δεσπόζουν με τον όγκο τους,σαν πυρηνικοί αντιδραστήρες κατάλευκες και με ίσιες αρχιτεκτονικές γραμμές,οι εγκαταστάσεις της καύσης των απορριμμάτων.΄

σύγχρονων προδιαγραφών(κατασκευή 2015), υπό την καθοδήγηση και εποπτεία του ΕΜΠ.Παραπλεύρως υπάρχει η Ανωτάτη Σχολή  Μηχανικών Επεξεργασίας και Διαχείρισης Απορριμμάτων.Επίσης μια μονάδα τελικής συγκομιδής επιλεγμένων απορριμμάτων υπάρχει,όπου οι κάτοικοι με ίδια μέσα,μεταφέρουν τα ογκώδη οικιακά τους απορρίμματα.Π.χ.ηλεκτρικές συσκευές,ηλεκτρονικά,μπαταρίες,χρώματα,φάρμακα,ορυκτέλαια,ξύλα παντός τύπου,ακόμη χώματα και κλαδευτικά από τους κήπους.Ολα αυτά ταξινομούνται σε ειδικά containers,κι από εκεί στο τελικό προορισμό για την επεξεργασία τους.Στην μνήμη μας έρχονται τα λόγια του προέδρου της Επιτροπής Τεχνολογικού Πάρκου του ΕΜΠ το 1994,του καθ.Παναγόπουλου(ο οποίος αμέσως μετά ανελήφθη εις τας αιωνίους μονάδας,χάνοντας την ευκαιρεία να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι,ότι τα λόγια του έπιασαν και δεν ήταν  αέρας).Είπε…..΄΄

Η δημιουργία του Πρώτου Τεχνολογικού Πάρκου στην Αττική,από το ΕΜΠ,θα βοηθήσει τα μέγιστα στην αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων της Ελληνικής βιομηχανίας και οικονομίας.Ως εκ τούτου αποτελεί έργο εθνικής σημασίας και ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ(εδώ όλοι εδάκρυσαν από συγκίνηση,λόγω εμφύτου ευαισθησίας στο άκουσμα τέτοιων προσφωνήσεων)από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης΄΄.Σήμερα,έτος 2030, το βλέπουμε και το απολαμβάνουμε.Συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας διασχίζοντας τη συνοικία Κυπριανός.Η συνοικία κόσμημα του Λαυρείου,με το φοινικόδασος και τα νεοκλασσικά κτήρια,που πλαισιώνουν την μεγαλοπρεπή΄΄ΕΥΤΕΡΠΗ΄΄,η οποία ανακαινίσθηκε στις αρχές του έτους 2000 μ.Χρ.,με χορηγείες ΔΕΗ.Δεξιά και αριστερά της λεωφόρου προς την πλατεία,μοντέρνες πολυκατοικίες και σύγχρονα εμπορικά κέντρα,μας θυμίζουν ευρωπαίκή πόλη υψηλών προδιαγραφών,αντικατοπτρίζοντας την υπευθηνότητα των κατασκευαστών και των ιδιοκτητών οι οποίοι έλαβαν καταρχάς υπόψην των, το περιβάλλον και την πολιτισμική ιστορία του τόπου.

Η Αρχή της Πολεοδομίας ότι η ΄΄Πόλις είναι για χρήση. Είναι για να πληρεί τις ανάγκες του ανθρώπου,με κατοικίες προσαρμοσμένες στο περιβάλλον,οι εργασιακοί χώροι να καταλαμβάνουν κατάλληλη περιοχή και οι συγκοινωνίες να μεταφέρουν και να εξυπηρετούν τους πολίτες,πλήρως.Ολα σε τέλεια αρμονία και συνεργασία.Είμαστε(μη μας διαφεύγει)στο έτος 2030.Το νεοκλασσικό κτήριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στη πλατεία,σφύζει από παλμό.Ανθρωποι όλων των ηληκιών μπαινοβγαίνουν στις αίθουσες με τον σύγχρονο εξαερισμό,τις συσκευές του ΙΝΤΕΡΝΕΤ και την επιστημονική κατάρτιση των βιβλιοθηκαρίων.Οι υπεύθυνοι  έχουν καταχωρήσει ειδικό χώρο εκθετήριον των συγγραφικών έργων Λαυριωτών,οι οποίοι έχουν μεταφέρει και καταγράψει σε εξαιρετικές εκδόσεις το πολυπολιτισμικό περιεχόμενο της ιστορίας του Λαυρίου.Βιβλία καταπληκτικά,πραγματευονται και αναδεικνύουν την σχετικότητα και την αλληλοεπίδραση των πολιτισμών και των βιωμάτων που συνυπάρχουν στην πόλη του Λαυρίου.
Ολα μαζί ήθη, έθιμα, βιογραφίες, μνημεία αρχαία και σύγχρονα,ορυκτολογικά ευρήματα παρουσιάζονται ΄΄ζωντανά΄΄στα πονήματα των τοπικών συγγραφέων,΄΄αείμνηστων΄΄ Μάνθου, Σκοπελιτη, Δερμάτη, Τσώνου, Βλάδου, Παπαηλιού, Κακαβογιάννη, Γούρια, Μ.Μαρμάνη, Α.Μαρκουλή, Γκουβέρη, Σπάρη, Βιρβίλη, Κατραμπασά κ.λ.π. Καθώς και στους εκατοντάδες τόμους περί Μεταλλουργίας.Θυμάμαι πριν 30 χρόνια,κάπου το 2000,το όνειρο όλων μας ήταν το Λαύρειο να καταστεί κέντρο εμπορίου,πολιτισμού και τουρισμού.Πόλις΄΄πυξίδα΄΄της Αττικής.Ολοι οι κάτοικοι ευχαριστημένοι,προσαρμοσμένοι στις νέες πραγματικότητες του έτους 2030,αναπολούν τις παλιές αντιρρήσειςκαι διαμαρτυρίες τους ενθυμούμενοιτις προσφορές και θυσίες του ΤΟΤΕ απολαμβάνοντας τις αποδόσεις του ΣΗΜΕΡΑ,έτος 2030.Λίγο έξω από το τεράστιο λιμάνι που σφύζει από κίνηση και ζωή,Διακρίνουμε τις πολυσύνθετες σωληνώσεις από την μονάδα ανακύκλωσης λιπαντικών της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ.

Αίφνης ένα πλήθος σκέψεων στο μυαλό μου.Προ 20 χρόνων το 2010,οι φοβίες και οι υπερβολές,μεταφρασμένες σε καταστροφές από τους διαμαρτυρόμενους κατοίκους ,των γύρω χώρων,ως και μέρη της Αττικής Οδού με εκσκαφείς και παντοειδή σκαπτικά εργαλεία μετάτρεψαν την περιοχή απροσπέλαστη από τα οδοφράγματα και τα ερείπια,δημιουργόντας σκηνές κωμικοτραγικές.Οι φοβίες και οι υπερβολές ότι η βιομηχανία πάντα ρυπαίνει ότι η τεχνιλογία καταπολεμά τη φύση,εξαλείφονται σήμερα,έτος 2030,επιβεβαιώνοντας ότι το περιβάλλον κινδυνεύει,όχι από τις σωληνώσεις διαφορετικού διαμετρήματος και ύψους ,που ορθόνονται μπροστά μας,αλλά από τις προκαταλήψεις και την απληροφορησιά των ανθρώπων.
Η επιστήμη και η τεχνική αναγέννηση,έχουν σηματοδοτήσει την έξοδο της πόλης μας από τη μιζέρια,τις αρνητικές προδιαθέσεις σε κάθε καινούργιο και το σκοταδισμό.Σήμερα,έτος 2030,το Δημοτικό Σύστημα Συλλογής και Ανακύκλωσης Λιπαντικών/Ελαίων,είναι ένα πρωτοποριακό και σύγχρονο εργοστάσιο,κατασκευασμένο με προδιαγραφές για να συνυπάρχει με τους κατοίκους και να συμβιώνει με τους εργαζόμενους.Ακολουθούμε τις πινακίδες που μας υποδεικνύουν,προς ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΟΥΝΙΟΥ.

Σε πέντε λεπτά φθάνουμε στους πρόποδες των ορεινών όγκων της Λαυρεωτικής,προς την πλευρά του Σουνίου,στη Δ Ζώνη,όπως το έχουν εντάξει.Εκτείνεται από Καμάρεζα μέχρι το άκρον του Σουνίου και καθορίζεται ως΄΄Θεματικό Πάρκο-μουσείο της ιστορικής εξέληξης της εξορυκτικής και μεταλλευτικής δραστηριότητας του μόλυβδου και του ασημιού΄΄.Αφήνουμε το αυτοκίνητο στο δημοτικό φυλασσόμενο πάρκο΄΄Στάθμευσης Οχημάτων΄΄και απ την κύρια είσοδο του Δρυμού,παίρνουμε τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε,από ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ΄΄του Πάρκου και προχωράμε.Το θέαμα είναι εντυπωσιακό.

Το απέραντο Μουσείο είναι ο ιδιος ο Δρυμός,κατασκευασμένο από ειδικούς μελετητές..Σ αυτό φυλάσσονται και εκτίθενται τα μοναδικά και πολυπληθή λείψανα εργαστηρίων,οικιών,πύργων και άλλων εγκαταστάσεων.Οι μεταλλευτικές στοές/πηγάδια των κλασσικών χρόνων με επιλεκτική αποκατάσταση ορισμένων,καθώς και ανέγερση ομοιομάτων,με τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις του περασμένου αιώνα.Συγχρονα περίπτερα ιστορικής και περιβαλλοντικής ενημέρωσης,περιστοιχίζουν το απέραντο φυσικό Μουσείο,μοναδικό όχι μόνον στην Ελλάδα,αλλά και στηνΕυρώπη,η οποία διά ειδικών ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ επιδοτήσεων,το συντηρεί.

50 άτομα μόνιμης απασχόλησης,διατηρούν άψογο τον χώρο από άκρου εις άκρον.
Στα μάτια μας ζωντανεύει,αφ ενός η μεταλλευτική δραστηριότητα των αρχαίων μας και αφ ετέρου η αναζωπύρωση με νεώτερες τεχνικές της δραστηριότητας αυτής,από τα τέλη του 18ου μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.Εκτός από το αστικό δίκτυο του Δήμου,οι τουρίστες και οι παντός είδους επισκέπτες εξυπηρετούνται,απολαμβάνοντας τις πάμπολλες διαδρομές μέσα στο πάρκο με ποδήλατα.Ο άρτια κατασκευασμένος περιαστικός ποδηλατόδρομος, καταλήγει σε κάθε μία από τις πολλές εισόδους του Πάρκου.Μέσα στο Πάρκο υπάρχουν ειδικοί χώροι για άθληση και αναψυχή.Υπάρχουν διάδρομοι για δρομείς των 2,5,των 5 και των 10 χλμ.Δεν είναι καθόλου παράξενο το γεγονός,ότι οι δημαρχεύοντες από το 2010 και εντεύθεν, έχουν αποδεχθή το ποδήλατο ως μία από τις πλέον σύγχρονες λύσεις για να στηριχθεί η οργάνωση της σημερινής λειτουργίας των όσων απολαμβάνουμε σήμερα,έτος 2030. Αποδείχθησαν άξιοι της εμπιστοσύνης των δημοτών, θέτοντες τις βάσεις για την οργάνωση της Πόλης του 2050.Κατάφεραν να δημιουργήσουν ανθρώπινες πόλεις όπου ο άνθρωπος έχει μεγαλύτερη αξία από το αυτοκίνητο

Πίστεψαν οι ίδιοι,δημαρχεύοντες και κάτοικοι,ότι μετά το 2010,η τύχη των πόλεων πρέπει να ανήκει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι Δήμοι να έχουν τον ρόλο που τους αξίζει.Συνειδητοποίησαν οι πάντες επιτέλους ότι η φιλοσοφία όλων όσων δουλεύουν για την ανάπτυξη αυτής της πόλης,είναι η ανίχνευση και η ανάδειξη όλων εκείνων των πολεοδομικών,πολιτιστικών και κοινωνικών ποιοτήτων που αποτελούν την καθημερινή μας ζωή.Ετσι και εμείς σήμερα,έτος 2030, πιστέυουμε ότι κερδίσαμε το στοίχημα της βιώσιμης προοπτικής,δίνοντας στις πόλεις του Δήμου μας ποιότητα καθημερινής ζωής,φιλική και φιλόξενη σε κατοίκους και επισκέπτες.

Διά χειρός

Γιώργου Λ.Κουβάτσου

Δημότη Λαυρείου

Αρέσει σε %d bloggers: