πό τη «σχολή» του Λαυρίου στην… ελίτ του BCL

Ο Κάιλ Άλμαν ξεκίνησε… ταπεινά από την Αμερική με ένα όνειρο, βρέθηκε στην Ελλάδα και το Λαύριο, όπου αφέθηκε στα χέρια του Χρήστου Σερέλη να τον καθοδηγήσει μπασκετικά και πλέον αποτελεί έναν εκ των πρωταγωνιστών του BCL, ενώ έχει ακουστεί το όνομά του γύρω από τους υποψήφιους για το βραβείο του MVP της διοργάνωσης.

Το Λαύριο έχει.. κλέψει όλες τις εντυπώσεις την φετινή σεζόν όχι μόνο για τις αγωνιστικές του επιδόσεις, όπου βρίσκεται στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος με την ΑΕΚ (10-4) (ο Παναθηναϊκός έχει δύο αγώνες λιγότερους) και εξασφάλισε μία θέση στα ημιτελικά του Κυπέλλου αλλά και για τις σωστές επιλογές ξένων παικτών από τον Χρήστο Σερέλη και το τεχνικό του τιμ.

Ο Έλληνας προπονητής, που έχει συνδυάσει το όνομά του με την ιστορία του Λαυρίου, αποδεικνύει κάθε σεζόν ότι γνωρίζει αρκετά καλά την αγορά με τις μεταγραφές ξένων παικτών να μην τον απογοητεύουν σχεδόν ποτέ. Αυτό συμβαίνει και στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο με Αμερικανούς παίκτες που δεν είχαν την απαραίτητη εμπειρία και παραστάσεις, όμως ξεχωρίζουν με την παρουσία τους και τα κατορθώματά τους στο ελληνικό πρωτάθλημα, όπως ο Άλφα Ντιάλο, ο Τάισον Κάρτερ, ο Σιζ Άλστον και ο Ντέιβιν Ντέιβις.

Όμως οι εύστοχες επιλογές αθλητών από την Αμερική δεν ξεκίνησαν από την φετινή σεζόν αλλά από την περασμένη, όπου διεκόπη απότομα λόγω του κορονοϊού, και περίτρανο παράδειγμα αποτελεί ο Κάιλ Άλμαν. Ο Αμερικανός γκαρντ βρίσκεται από το καλοκαίρι του 2020 στην λετονική Ρίγα και αγωνίζεται στο BCL. Παρότι διανύει μόλις το 23ο έτος της ηλικίας του δείχνει να ανταποκρίνεται στις υψηλές απαιτήσεις της ευρωπαϊκής διοργάνωσης και να έχει… απογειώσει την απόδοσή του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Το ίνδαλμα του κολεγίου και η απόρριψη από το ΝΒΑ

Ο Κάιλ Άλμαν Τζούνιορ γεννήθηκε στο Μπρούκλιν και πριν μπει στις ζωές των Ελλήνων θεατών ξεκίνησε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στην άλλη πλευρά της Αμερικής, στο κολέγιο του Κάιλ Στέιτ Φούλερτον όπου έμεινε τέσσερα χρόνια και έμελλε να εξελιχθεί σε ίνδαλμα. Μόλις αποφοίτησε δήλωσε συμμετοχή στο draft του ΝΒΑ το 2019, με τα νούμερά του να είναι ικανοποιητικά (13.6 πόντους,2.4 ριμπάουντ, 1.9 ασίστ μ.ο) αλλά δεν στάθηκαν αρκετά για να βάλει σε σκέψεις κάποιον οργανισμό να τον επιλέξει.

Μπορεί να είχε καλές κινήσεις και καλή επαφή με το καλάθι όμως αυτό που τους προβλημάτισε ήταν το μη δουλεμένο κορμί του αλλά και το «προβληματικό» του σουτ από την περιφέρεια. Οι πρωταθλητές του ΝΒΑ, Τορόντο Ράπτορς τον κάλεσαν στο Summer League τους όμως δεν φάνηκε να πείθει τον Νικ Νερς ώστε να του δώσει μία θέση στο ρόστερ των Καναδών. Αυτή η απόρριψη δεν τον πτόησε και αποφάσισε να κάνει το υπερατλαντικό ταξίδι ώστε να δουλέψει και να αγωνιστεί κάποια στιγμή στο μέλλον στο ΝΒΑ θέλοντας να μοιάσει στο είδωλό του, Κέβιν Ντουράντ.

Είμαι σίγουρα ενθουσιασμένος με την προοπτική του ΝΒΑ. Είμαι μεγάλος φαν του KD και πάντα ενθουσιαζόμουν να τον βλέπω, όπου κι αν έπαιζε. Οι αγαπημένοι μου παίκτες είναι οι Ράσελ Ουέστμπρουκ, Σι Τζέι ΜακΚόλουμ και Κέβιν Ντουράντ”.

Η «προειδοποίηση» και η εμπειρία στο Λαύριο

Αυτή η εξέλιξη στην καριέρα του μόνο κακό δεν του έκανε, καθώς αποτέλεσε το… σκαλοπάτι και την αφορμή να ενωθεί ο δρόμος του με αυτού του Λαυρίου. Ήταν το κομμάτι που έλειπε από την περιφερειακή γραμμή της ελληνικής ομάδας και εκεί που βρέθηκε με το ένα πόδι στη δεύτερη κατηγορία η ομάδα του Χρήστου Σερέλη πριν την έναρξη της περιόδου 2019-20, την οδηγούσε σε θετικά αποτελέσματα και παράλληλα στην καλύτερη της πορεία στην ιστορία της στα “μεγάλα σαλόνια”.

Η πανδημία κατάφερε να της κόψει… τα φτερά της χαράς και μετά από 20 αγώνες και ρεκόρ 11-9 δεν κατάφερε να χαρεί τους… καρπούς της προσπάθειας μιας ολόκληρης χρονιάς. Η πρώτη επαγγελματική δουλειά του Κάιλ Άλμαν στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία μετρώντας 11.1 πόντους, 2.3 ριμπάουντ και 2.2 ασίστ κατά μέσο όρο σε 24 λεπτά περίπου συμμετοχής. Αυτή η εκτόξευση δεν επέτρεψε στο Λαύριο να τον διατηρήσει στο ρόστερ του και οι επίδοξοι «μνηστήρες» ξεφύτρωσαν απότομα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Αμερικανού γκαρντ.

Η «απογείωση» και το ταξίδι στο BCL

Τελικά ο κλήρος… έπεσε στη VEF Ρίγα η οποία τον δελέασε με την προοπτική συμμετοχής στην «ανανεωμένη» διοργάνωση του BCL, όπου είχε ενισχυθεί με αρκετούς μεγάλους παραδοσιακούς συλλόγους και ανερχόμενες ομάδες. Οι Λετονοί από τις πρώτες δοκιμασίες τους «έτριβαν» τα χέρια του με το «κελεπούρι» που είχαν εντοπίσει ενώ βρέθηκε στον ίδιο όμιλο με το Περιστέρι και θεωρήθηκε η υπαίτιος για τον αποκλεισμό της ομάδας των δυτικών προαστίων. Παράλληλα ο Άλμαν έβαλε… το χεράκι του στη δεύτερη αγωνιστική του ομίλου να επικρατήσει η Ρίγα για πρώτη φορά μακριά από την έδρα της στη διοργάνωση και έτυχε να είναι απέναντι στο Περιστέρι, με τον Κάιλ Άλμαν να συστήνεται για τα καλά και να σημειώνει 16 πόντους (5/9 διπ., 2/5 τριπ.), 9 ασίστ και 6 ριμπάουντ, συγκεντρώνοντας 22 βαθμούς στην αξιολόγηση. Η συνέχεια ήταν ανάλογη και χωρίς «σκαμπανεβάσματα» πετυχαίνοντας σταθερά διψήφιο αριθμό πόντων στους επόμενους αγώνες, ενώ η καλύτερη του εμφάνιση ήταν απέναντι στη Ρίτας Βίλνιους με 23 πόντους, 9 ασίστ και 5 ριμπάουντ. Όμως και στην τελευταία αγωνιστική που έκρινε το δεύτερο εισιτήριο για την επόμενη φάση σε ένα ματσ ζωής και θανάτου, έριξε στα σχοινιά το Περιστέρι και μπορεί να μην πέτυχε το buzzer beater, όμως είχε κάνει όλη την υπόλοιπη «βρώμικη» δουλειά (17π., 7ριμπ.,7ασ.)

Η δαιμονιώδης φόρμα που τον κυρίευε του έδωσε το βραβείο του MVP για τον μήνα Δεκέμβρη, ενώ χάρισε χαμόγελα στα άτομα που τον εμπιστεύτηκαν, εξασφαλίζοντας την πρόκριση στη φάση των 16 για πρώτη φορά στην ιστορία τους και πλέον καλείται να κοιτάξουν… στα μάτια ομάδες που έχουν πανηγυρίσει τον πολυπόθητο τίτλο στο παρελθόν, όπως η Τενερίφη και η Σαν Πάμπλο Μπούργκος αλλά και την επικίνδυνη Ιγκοκέα. Η τρομερή δουλειά του και η επιρροή στο παιχνίδι της ομάδας του Γιάνις Γκαϊλίτις αποδεικνύεται από την στατιστική, καθώς είναι πρώτος στην κατηγορία των πόντων με 16.8 πόντους, τέταρτος στα ριμπάουντ με 3.5 κατά μέσο όρο, πρώτος με διαφορά στις ασίστ με 6.5 και δεύτερος στα κλεψίματα με 0.7 μέσο όρο. Μοναδικό «μελανό» σημείο παραμένει το τρίποντο από τις εποχές του κολεγίου, όπου μετράει μόλις 34.5% ενώ και στις βολές για επίπεδο τέτοιου γκαρντ το ποσοστό δεν είναι ικανοποιητικό (68%).

Το BCL γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι έχει να κάνει με ένα ανερχόμενο ταλέντο που απολαμβάνεις να τον βλέπεις και φυσικά αποτέλεσε τον franchise player των Λετονών στη φωτογραφία για την φάση των “16”. Το όνομά του δεν βρίσκεται τυχαία ανάμεσα στα πέντε ονόματα για τον πιθανό MVP της διοργάνωσης, με την επίσημη ιστοσελίδα του BCL να τον θεωρεί υπεύθυνο για το ρεκόρ 4-2 των Λετονών και ότι μπορεί να αναλάβει την τελευταία φάση για την ομάδα του όταν η μπάλα «καίει».

Εάν παραμείνει μακριά από τραυματισμούς και έχει σταθερή ανοδική πορεία σίγουρα το BCL θα αποτελέσει  παρελθόν για τον ίδιο και σύντομα θα τον δούμε σε μία από τις top ομάδες της Ευρώπης ή ακόμη καλύτερα στο ΝΒΑ, όπου αποτελεί το παιδικό του όνειρο. Το Λαύριο και ο Χρήστος Σερέλης μπορεί να είναι υπερήφανοι για την δουλειά τους πάνω στον παίκτη, που δεν είχε καμία σχέση με το ευρωπαϊκό μπάσκετ, και βλέποντας ένα δικό τους… παιδί να διαπρέπει ανάμεσα σε «μεγαθήρια».

https://basketa.gr

Αρέσει σε %d bloggers: